Waarom mogen we bouwzeil niet langer dan 3 maanden laten liggen?
Als je plastic bouwzeil te lang op de grond laat liggen dan valt het vroeg of laat uit elkaar in steeds kleinere stukjes – uiteindelijk in miljoenen zogenaamde micro- en nanoplastics.
De zichtbare stukjes kun je misschien nog met de hand verwijderen, maar de ontelbare kleine stukjes blijven voor altijd in de grond aanwezig. Hieronder zie je een foto van een composthoop op ons terrein. De plantresten zijn vergaan, maar het plastic niet.

Microplastics zijn alle stukjes kleiner dan een halve centimeter. Maar vaak zijn ze zó klein dat ze niet meer zichtbaar zijn met het blote oog. Nanoplastics zijn zelfs onder de modernste microscopen nauwelijks te zien.
Micro- en nanoplastics kunnen op geen enkele manier meer uit het milieu worden gehaald. En ze blijken schadelijk voor alle diersoorten, inclusief de mens. Als je ze binnenkrijgt kunnen de allerkleinste deeltjes – de nanoplastics – zich door je lichaam verspreiden, en mogelijk zelfs je organen en hersenen bereiken.
Nanoplastics kunnen met het water via de wortels van gewassen wordt opgezogen en zo onze groenten binnendringen. Het is dus belangrijk dat er geen plastic in de grond van je moestuin terecht komt. Dat kan al heel snel gebeuren, bijvoorbeeld als je een bouwzeil te lang laat liggen, en het uit elkaar valt.
Een goed alternatief voor het afdekken van grond is het gebruik van (nagenoeg) onbedrukt bruin karton, of biologisch afbreekbaar worteldoek.

