Leuk om te lezen: schrijfster Yvonne Kroonenberg kwam enkele jaren geleden in het bezit van een volkstuin die niemand anders wilde hebben. Hoe ze die wildernis toch in blad en bloei kreeg, beschrijft ze geestig in Wormen en aarde.
Wat een woestenij! Dat was het meedogenloze oordeel van de buurman toen hij zag wat Yvonne Kroonenberg en haar man Joep van tuinieren terechtbrachten. Buurman zelf had zorgvuldig vormgegeven bloemperken en een gazon van fluweel. Maar zo is het nu eenmaal op een volkstuin: de ene tuinder bestrijdt mollen alsof het een vijandelijk leger betreft, de andere koestert torretjes en maait niet in mei. Yvonne Kroonenberg brengt alle zomers op de volkstuin door. Ze leerde de cultuur op de tuin kennen, de normen en waarden, de wormen en aarde.